Olaia Inziarte

Egun horretako egitaraua jakinarazi dute berriki jaialdiaren sare sozialetan. Arratsaldeko zazpietan ekingo diote jaiari, Andoni Ollokiegiren kontzertuarekin. Afarirako tartea egingo dute ondotik, eta 23:00etan jarraituko dute kontzertuekin. Ibil Bedi taldea eta Olaia Inziarte izango dira, hurrenez hurren. Bi kontzertu horiek amaitutakoan, berriz, Bines Katiko DJak borobilduko du egitaraua. Ohi gisan, doakoa izango da sarrera, eta kanpatzeko aukera ere egongo da. Berria da Arizkun Rock jaialdiaren babesleetako bat.

Orain hamar urte antolatu zuten aurrenekoz jaialdia. Euskal Herriko taldeei lekua egin nahi dien festibal bat izanik, hamaika banda igaro dira bertatik urte hauetan: besteak beste, Ze Esatek!, Esne Beltza, En Tol Sarmiento, Jon Maia, eta Skabidean.

Pozik agertu dira antolatzaileak jaialdiak egindako ibilbidearekin: «Ez da bide erraza izan, eta, oztopo ugari eduki arren, arras kontent eta eskertuta gaude proiektu hau aitzinera eramaten lagundu duzuen guztiekin».

Janus Lester taldeko zazpi kideak. (JANUS LESTER)

Bederatzi abesti jaso dituzte diskoan: DAP DAP, Maitasuna tabu, Orain, Gazi Gozoak, Ihes, Zurriola, Anai, Udazken egun hura eta Ez gaitzala loak harrapatu. Melodia dantzagarriak eta itsaskorrak dira gehienak, baina badira doinu eta hitz ilunagokoak ere; Udazken egun hura, esaterako, Pinatxok osabaren heriotzari idatzitakoa. «Egun gogorra izan zen niretzat, eta uste dut garrantzitsua dela halako kontu eta emozio ilunak kantuz adieraztea».

Pinatxok konposatutakoak dira doinu guztiak eta hitz gehien-gehienak. Bakoitza bere aldetik sortzen du, eta gero bihurtzen ditu kantu. «Musika egiten dut lehendabizi, eta, behin musika prest dudanean, doinu hori nire bizitzako zein momenturen soinu banda izango litzatekeen pentsatzen dut. Orduan hasten naiz abestiaren hitzak idazten».

Askotariko musika tresnek laguntzen diote diskoan; harekin batera sei musikari baitira taldean: Garazi Esnaola (teklatua), Mattin Arbelaitz (bateria), Julen Suarez (tronpeta), Andoni Arriola (tronboia), Ane Bastida (baxua) eta Javier Etxarri (gitarra).

Janus Lester. Hala izendatu dute taldea. «Buelta asko eman nizkion», aitortu du Pinatxok. Hasiera-hasieran, taldeari bere izena jartzearen aldekoa zen, Jokin Pinatxo, baina baztertu egin zuen. «Egokiagoa iruditu zitzaidan beste izen bat jartzea; nahiz eta proiektuaren zama handiena nik eraman, talde bat gara». Fikziozko izen bat jartzea erabaki zuen azkenik, «pertsonaia kuttun bat» hartuta erreferentziatzat. «Bi izen elkartzea erabaki nuen. Lester [Young] saxofoi jotzaile baten izena da, eta Janus, berriz, hasiera bat irudikatzen duen erromatar mitologiako jainkoa».

Pinatxok badu eskarmentua musikan. Berako (Nafarroa) Azken Trena rock taldean aritu zen aurretik; ikasketak zirela medio, baina, utzi egin behar izan zuen. «Lan berri batekin hasteko beharra sentitu nuen, baita ordura arte egiten nuen musikatik pixka bat aldentzekoa ere. Zerbait pertsonalagoa egin nahi nuen». Hala, orain dela hiru urte hasi zen, bere kasa, Ez gaitzala loak harrapatu diskoan ondu dituen kantuak idazten.

Argi du, «oraingoz behintzat», ez dutela estilo jakin batekin definituko taldea; askotariko estiloetan aritu nahi baitute. «Ez nuke nahi Janus Lester estilo jakin batekin lotu. Probatu nahi ditut estilo desberdinak, eta horien arteko nahasketa bat egin».

Zuzeneko emankizunak

2022ko azaroaren 30ean egin zuten diskoaren aurkezpena, Donostiako Dabadaban; Durangoko Azokan aurkeztu zuten ondotik, eta hainbat txokotan izan dira harrezkeroztik. «Ari gara, poliki-poliki, agenda betetzen». Gaur, hain zuzen, Iruñeko Txintxarri aretoan izango dira iluntzean, eta hilaren amaiera aldera, martxoaren 23an, Bilboko Kafe Antzokian joko dute.

Pinatxo: «Disko bat sortzeak bere lana du, baina publikoa zure kantuekin dantzan eta kantuan ikustea bezalakorik ez dago». Azaldu du askotarikoa dela euren kontzertuetara joan den jendea, eta hasieratik izan dutela hori helburu. «Ez zait gustatzen adin tarte jakin bati zuzentzea nire kantuak. Nik musika egiten dut; beraz, gustuko duenak entzun ditzala».

Huntza taldeko Aitor Huizi biolinista eta Josune Arakistain abeslari eta trikitilaria. (Jon Urbe / Foku)

«Taldekide guztion arteko erabakia izan da», argitu du Arakistainek. Kontatu duenez, elkarrekin egindako afari batean hartu zuten erabakia: «Denok geunden ados; denok geunden puntu berean; hori izan da erabakia hartzearen onena eta errazena». Sei taldekideak batu ziren afari hartan: Arakistain bera, Uxue Amonarriz (panderoa eta ahotsa), Aitor Huizi (biolina), Aitzol Eskisabel (gitarra), Inhar Eskisabel (baxua) eta Peru Altube (bateria). Huizi: «Talde bezala pena handia sentitzen dugu; familia bat sortu dugu seion artean, eta familia bat izaten jarraituko dugu. Ez dakigu behin betiko agur bat izango den, ez dakigu Huntza itzuliko den oholtzetara, baina beharrezkoa zaigu atseden hartzea, berandu baino lehen». Biolin jotzaileak metafora batekin ilustratu du hartu duten erretiroa: «Gorputzeko operazio baten antzeko zerbait da: badakigu min egingo digula momentuan, baina osasunaren mesedetan izango da».

Bederatzi urtez zabaldu dute euren musika Euskal Herriko oholtzetara. 250 kontzertu inguru eman dituzte gaurdaino, 30 kantutik gora sortu, eta baita bost disko argitaratu ere. Ertzetatik izan zen egin zuten lehendabizikoa, eta hamabi kantu jaso zituzten bertan. Lana kaleratu bezain pronto, «kalejira izaerako» abestiak zirela azaldu zuten, nahiz eta «bals ukitu bat» ere bazuen diskoak. «Hainbat erritmo eta izaeratako kantuak dira; trikiti mundutik sortutakoak diren arren, beste oinarri bat jarri diegu gure instrumentuekin», zioten orduan. Lana Euskal Herriko zenbait oholtzatan aurkeztu ondotik, gainera, kontzertu bira bat egin zuten Japonian, Ertzetatik tour izenburupean.

Lumak izeneko EPa kaleratu zuten handik urtebetera. Bi kantu ditu Elurretan eta Zer izan, eta, hain zuzen, Aspanogi Gipuzkoako haur minbizidunen gurasoen elkartearekin batera egindako proiektu bat izan zen hura. Disko horren gisako beste EP bat argitaratu zuten handik gutxira: Lasai lasai.

2018an publikatu zuen taldeak bigarren disko luzea: Xilema. Publikoari eta, kontzertuz kontzertu, ordura arte zeharkatuak zituzten herri guztiei egin nahi izan zieten keinu izenburu horrekin. Landareen zainak dira xilemak, eta, hain zuzen, metafora gisa baliatu zuten kontzeptua: bi urte lehenago taldeak bat-batean izandako oihartzun zabalaren ondotik ordura arte egin zuten prozesuaren metafora gisa.

2020ko bira ere antolatuta zeukaten, baina bertan behera utzi behar izan zuten pandemia zela medio. Pandemiak ez zien, baina, arrakastarako bidean oztoporik jarri. Izan ere, urte horretako udaren amaieran hiru abesti grabatu zituzten Euskadiko Orkestrarekin batera: Aldapan gora, Olatu bat eta Lasai lasai. Arrakasta handia izan zuten kantu horiek ere.

Orain bi urte kaleratu zuten azken diskoa: Ezin ezer espero. Melodia aldetik, azken hori izango da, ziurrenean, disko guztien artean desberdinena. Huntzakoek sortutakoak dira kanta guztiak, eta Ekaitz Goikoetxeak idatziak dira kantu horietako batzuen hitzak —17:21, Izan nahi dut, Poema nekatu bat eta Agur Itaka—. Bi kolaborazio ere baditu. Kataluniako Doctor Prats taldearena da bata, Haizeak abestian, eta Julieta Venegas abeslari mexikarrarena bestea, 17:21 kantuan. Trikiti hotsak, rocka, folka eta pop doinu biziak uztartu zituzten disko hartan. Arakistainek zera kontatu zuen diskoa kaleratu zutenean: «Pandemiak kantuen sorkuntza bete-betean harrapatu gintuen, eta gelditzeko une bat izan da guretzat, hausnartzekoa, gutaz zer espero zen eta zer ez zen espero aztertzekoa, barrura begiratzekoa, eta nahi genuena sortzeko momentua. Eta nik uste dut lortu dugula talde bezala barrura begiratzea, eta horrela, espero gabe atera dira diskoko abestiak. Kanta hauen berezitasuna hau da».

Espero, gutxik esperoko zuen Huntza desegiterik, baina atzo goizean iragarri zuten sareetan taldearen agurra. Pozarren begiratzen diote Huizik eta Arakistainek egindako ibilbide oparoari, nahiz eta «pena handia» sentitzen duten hain maitea duten ibilbide bati amaiera eman behar diotelako. Honela azaldu du abeslariak: «Guretzat ez da erreza bidea etengo dugula esatea. Baina atseden hartzeko eskatu digu gorputzak».

Bidean jende asko ezagutu dutela dio abeslariak, baina nabarmendu du zaleak direla oholtza gainean hainbeste gozatu izanaren erantzule. «Haiek izan dira gure bidearen ederrena, eta gehien asebete gaituena».

Bat dator harekin Huizi. «Haingatik ez balitz, ez geundeke hemen, noski. Baina egia da guk ere asko ikasi dugula elkarrekin; bai musikalki, eta baita pertsonalki ere. Ez dakit zer eman diegun Euskal Herriko plazei, baina guri, behintzat, izugarri eman digute».

Hitzokin hunkitu da Arakistain. «Poza da, e?», argitu du irribarre batez, malkoak xukatuz. «2014ko gazte haiek ez lukete pentsatu ere egingo honaino irits zitezkeenik». «Inola ere!», gehitu du Huizik, «Pentsa: Ertzetik atera genuenean, gure familiakoei eta lagunei banatzeko disko xume bat izango zela uste genuen, eta begira nola amaitu dugun: Julieta Venegasen kolaborazioarekin». Hori esan, eta barre egin dute biek segidan.

Hainbat belaunalditako jendea zaletu da haien musikara bederatzi urte hauetan, eta, hain zuzen, horren erakusle dira atzo taldeak bere agurra iragarri eta minutu gutxira jarraitzaileek sareetan idatzitako samin hitzak: «Huntza taldea desegin da; egun tristea da gaurkoa»; «galera handia da Huntza desegitea»; «Huntzak, gehien gustatzen zitzaidan euskal musika taldeetako batek, oholtzak utziko dituela iragarri du». Gisa horretako mezuak izan ziren atzo sareetan.

Nolanahi ere, Huizik jakinarazi du ez dutela «inola ere» musika utziko. «Taldekook bagabiltza musikarekin lotutako beste hainbat saltsatan, eta ez diogu hori egiteari utzi nahi. Beraz, ziur nago ez diogula berehalakoan ihes egingo oholtzari». Arakistainek, esaterako, «bide berriak miatzeko asmoz», Sunday kantua kaleratu zuen iazko ekainean Sune ezizenarekin. Zera argitu du: «Sunerekin hasi izanak ez du ekarri Huntza uztea, inola ere. Musika estilo hori probatzeko gogoa nuen, besterik gabe; bi proiektu desberdin dira».

«Ahaztezina izango da»

Taldearen desegitea atzo iragarri zuten arren, urtebete dute oholtza gainak euren musikaz betetzeko. Izan ere, bihar bertan joko dute Durangoko Landako gunean (Bizkaia), 40 Minutu Rock jaialdian. Urduri dagoela onartu dute biek. Huizi: «Ez dakit zer aldarterekin egingo dugun, ezta nola egongo den publikoa bera ere, baina egingo dugu, eta zoragarria izango da, seguru».

Hala ere, biharkoa ez da izango Huntzaren azken kontzertua. Are, taldearen agurrak badu data dagoeneko: 2024ko otsailaren 3a. Egun horretan kontzertu berezia eskainiko dute, Bilboko Miribillan. Taldekideek aurreratu dute gonbidatu ugari izango dituztela oholtzan lagun, nahiz eta horien «zerrenda luzea» aurrerago jakinaraziko duten.

Azkena balitz bezala. Hala izendatu dute azken kontzertu hori. «Erraldoia izatea nahi dugu; geure jarraitzaileekin eta gertuko guztiekin batuko gaituen zerbait». Horixe desio du Huizik. Behin egun hori pasatuta, baina, ez dute Huntzaren musika desagertzerik nahi: «Argiak itzaltzean piztuta jarrai dezala Huntzaren musikak, plazak eta kaleak, tabernak eta gaztetxeak, etxeak eta barrenak dantzan jartzen».

Omendu nahi ditugu
emakume denak
itzaletik irteten
ausartu zirenak
florero izateari
utzi ziotenak
jardin handi hontako
lore ederrenak

Ehunka plazatara zabaldu dute beren musika geroztik, eta baita bost disko argitaratu ere: Ertzetatik (2016), Lumak (2017), Lasai lasai (2018), Xilema (2018) eta Ezin ezer espero (2021). Ibilbide oparo horri, baina, amaiera emango diotela iragarri dute berriki. Aldapan gora abestiaren bideoklipa grabatu zuten mendian bertan eman dute taldearen «etenaldi mugagabearen» berri.

Hala esan dute sare sozialetan: «Nork esango zigun horren ederra izango zela Bilboko Alde Zaharrean hasitako bidea, Euskal Herri osoan barrena edota euskara entzuten ez den txoko askotara eraman gaituen bide hau. Baina bide orok nekea ere eragiten du, aldapen gorabehera horretan. Arnasa hartu eta indarberritzeko astia behar dugu orain». Ibilbidearen amaiera «behar bezala» ospatzeko, Azken balitz bezala kontzertua, «jai erraldoia» iragarri dute 2024ko otsailaren 3rako, Miribillan, Bilbon. Laster emango dituzte haren inguruko xehetasun guztiak.

Sei lagunek osatzen dute taldea: Josune Arakistain Arakistain (trikitia eta ahotsa), Uxue Amonarriz (panderoa eta ahotsa), Aitor Huizi (biolina), Aitzol Eskisabel (gitarra), Inhar Eskisabel (baxua) eta Peru Altube (bateria). Taldea sortu aurretik ere, denek izan zuten harremana musikarekin. Arakistain, esaterako, Euskal Herriko trikitilari gazteen txapelketako irabazle izan zen 2011n.

Unibertsitateko giroak elkartu zuen proiektu xume hark, ordea, denbora gutxiren buruan egin zuen goranzko saltoa; justuki, 2016an, Aldapan gora kantu arrakastatsua eta haren bideoklipa publiko egin zituztenean. 2023ko otsailerako, ia hamalau milioi ikustaldi zituen bideoak. Urte hartan bertan kaleratu zuten taldearen lehen diskoa: Ertzetatik. Lana Euskal Herriko zenbait oholtzatan aurkeztu ondotik, gainera, kontzertu bira bat egin zuten Japonian, Ertzetatik tour izenburupean.

Lumak izeneko EPa kaleratu zuten handik urtebetera. Bi kantu ditu –Elurretan eta Zer Izan–, eta, hain zuzen, Aspanogi Gipuzkoako haur minbizidunen gurasoen elkartearekin batera egindako proiektu bat izan zen hura. Disko horren gisako beste EP bat argitaratu zuten handik gutxira: Lasai lasai.

Publikoari keinu

2018an publikatu zuen taldeak bigarren disko luzea: Xilema. «Biologiako kontzeptu bat da», azaldu zion orduan Arakistainek BERRIAri. «Guk zainak eta arteriak ditugun bezala, xilemak eta floemak dituzte landareek. Sustraietatik hartutako gatz mineralak eta ura landarearen parte guztietara iristen dira xilemen bidez». Metafora gisa baliatu zuten kontzeptua: orain bi urte Huntzak bat-batean izandako oihartzun zabalaren ondotik gaur arte egin duten prozesuaren metafora gisa. «Izenarekin irudikatu nahi izan duguna da, azken finean, gure xilemak bisitatu ditugun herriak direla, bidelagun izan ditugun pertsonak, prozesu guztia, eta omenaldi txiki bat egin nahi izan diogu bide horri guztiari». Argentinan eta Uruguain egin zuten kontzertu bira.

2020ko bira ere antolatuta zeukaten, baina bertan behera utzi behar izan duten pandemia zela eta. Urte horretako udaren amaieran, berriz, Euskadiko Orkestrarekin batera hiru abesti grabatu zituzten, Aldapan gora, Olatu bat eta Lasai lasai.

Orain bi urte kaleratu zuten azken diskoa: Ezin ezer espero. Huntzakoek sortutakoak dira kanta guztiak, nahiz eta Ekaitz Goikoetxearenak diren kantu horietako batzuen hitzak. Bi kolaborazio ere baditu azken diskoak. Kataluniako Doctor Prats taldearena da bata, Haizeak abestian, eta Julieta Venegas abeslari mexikarrarena bestea, 17:21 kantuan. Espero, gutxik esperoko zuen taldea desegitea, baina gaur goizean iragarri dute badoazela.

Larunbatean 40 Minutu Rock jaialdian joko dute, Durangoko Landako gunean (Bizkaia).

Ezker-eskuin, Dani Venegas, Antxon Sarasua, Urbil Artola, Jon Gurrutxaga eta Andoni Etxebeste. (Gari Garaialde)

Hain zuzen ere, Loraldia jaialdiak proposatuta egin zuen berrinterpretaziorako lehen urratsa. Jaialdiak proposamena egin, eta berehala eman zuen baiezkoa Artolak. Dani Venegas musikariarengana jo zuen segidan, eta Andoni Etxebeste, Antxon Sarasua eta Jon Gurrutxaga ere batu zituen taldera ondoren. Jatorrizko abestiak nola berrinterpretatu izan zuen egin beharreko bigarren urratsa. Artola: «Hainbat taldetan egondakoa naiz, eta musikari askorekin daukat harremana; orduan, proiektuak har zezakeen kutsu akustikoagoa, adibidez, ni neu banabilelako halako taldeetan. Serioski hartu nahi nuen lana, eta nire kideek modu berean har zezatela nahi nuen».

Txomin Artolaren diskoko kantuen itzulpenak Joxerra Garziak eguneratu zituen, eta aurrerago, moldaketa berriak eginak zeudela baliatuz, kantuok estudioan grabatu eta Elkar argitaletxearen eskutik kaleratu zuten urte amaieran Urbil Artolak eta bere taldeak: Belar hostoak I & II. Bi diskoak jaso dituzte lan horretan: batetik, Txomin Artolak 1978an argitaratutako diskoa —birmasterizatu egin dute—, eta, bestetik, moldaketa berriak eginda, Urbil Artolaren taldeak grabatutakoa.

Abesti berberak biltzen dituzte bi diskoek: Abereen artean, Ez naiz espazioa, Aintzira eta leku, Baserriko ate zabalak, Lur osoaren erasoak, Arrastirian hondartzan, Hator, esan zidan eta Gogoeta hauek. Diskoek badute euren artean desberdintasunik, ordea. Hala azaldu du Urbil Artolak: «Aitarena 1978koa bada ere, baditu garai hartarako modernoak ziren moldaketa batzuk. Gure bertsioa, berriz, garai berrietara egokitu dugu gehiago. Grabazioak badu funk estilotik pixka bat, eta baita rock progresibotik ere. Aitarena, berriz, soilagoa da instrumentuei dagokienez; gehiago du akustikotik».

Disko berezitzat dauka Urbil Artolak Belar hostoak: «Hitzen mailagatik, melodien edertasunagatik eta baita aitaren diskoan parte hartu zuten musikari guztiengatik ere». Besteak beste, Mixel Ducau, Jean Phocas, Beñat Amorena eta Robert Suhas izan zituen Txomin Artolak lagun jatorrizko diskoan. Semeak, gainera, orduan 6 urte besterik ez bazituen ere, ondo gogoan ditu grabazio haiek, hark ere parte hartu baitzuen diskoan. Izan ere, harenak eta Nora arrebarenak dira Lur osoaren erasoak kantuaren amaiera aldera aditzen diren ahots eta algarak.

Hitzak aski konplexuak ziren haurrentzat, baina Urbil Artolak barrez gogoratu du abestia ongi ikas zezaten aitak erabilitako metodoa: «Grabatzera joan baino hilabete batzuk lehenago, aitak kasete batean grabatuta jarri zigun abestia gelan, eta gu han egoten ginen jolasten. Bien bitartean, kantua ere entzuten genuen, eta konturatu gabe ikasi omen genuen kantua».

Aitari entzundakoak gogoan hartuta, azaldu du diskoa 1978an argitaratu zuten arren hiru urte lehenago sortu zituela aitak bertako kantu gehienak. «Etxeratze agindu bat zegoen orduan ere», zehaztu du. Eta, hain justu, koronabirusak eragindako krisiaren ondorioz, itxialdi egoeran egin behar izan ditu berak ere kantu horien erreskate lanak.

Jatorrizkoaren zaleak

Haur zeneko esperientzia haren ondotik, hainbat taldetan aritu da Artola. Besteak beste, Sorotan Bele taldeko gitarrista izandakoa da, eta aktibo jarraitzen du oraindik ere. Azaldu du «poztekoa bezain harritzekoa» zaiola bere musikari ibilbidean askok eta askok aipatu izan diotela aitaren disko hura. «Konturatu naiz jende askori eragin diola disko hark; Whitmanen hitz berritzaileengatik eta aitak jarritako erritmo modernoarengatik». Uste du, gainera, hitzon «hippie estiloak» piztu zuela aitaren arreta, et,a hitzokin identifikatuta sentituta, «bizitza osoan ondoan izan duen presentzia» gisako bat izan zela harentzat Whitman. «Niri ere oso erakargarria egiten zait haren idazteko era».

Gainera, Belar hostoak-en zale askoren oniritzia jaso dutela adierazi du Artolak pozarren. Ordea, badago are gehiago poztu duen iritzi bat: «Aitari asko gustatu zaio bertsio berria; etorri izan da kontzertuetara, eta etxean ere entzuten du diskoa».

(Argazkia: Zart)

Eñaut Gaztañagak ekoiztutako bederatzi kantu jaso ditu diskoan: Esaidazu, Uste ustela, Unexpected people, Hemen berriro, Thinking, Gauero, Beranduegi da, Ez ohildu, La lune. Horietatik bi dira ingelesez, eta bat frantsesez. Izan ere, azaldu du lotura estua duela Frantziarekin eta Kanadarekin, eta horiei keinu bat egin nahi izan die. Euskaraz egin ditu, ordea, gainerako kantu guztiak. «Euskararen aldeko apustua egin nahi izan nuen nire ama hizkuntza delako, eta euskaraz ateratzen zaizkidalako abestirik intimoenak».

Badu intimotik diskoak. Izan ere, antsietateari buruz ari da abeslaria kantu batzuetan, eta hain zuzen —publikoki esana du lehenago ere—, antsietatea jasandakoa da bera. Hastapenetan ez zekien zer zen eztarrian sentitzen zuen «korapilo» hori; inoiz sentitu gabea zen halakorik. Haren ustetan, «oso gutxi» hitz egiten da buruko gaitzez. Musika izan du Azurzak horri aurre egiteko lanabes, eta osasun mentala aldarri hartuta ondu du Hemen berriro. «Ez digute irakatsi sentitzen ditugun emozioak kudeatzen, eta musika izan da, nolabait, nire kudeatzeko modua».

Euskal Herrian pop-soul musika estiloari ateak ireki nahi zizkiola adierazi zion abeslariak Berria-ri 2021eko udan; euskal musikan nolabaiteko «iraultza sortzea» baitu helburu. Pop-soul doinuak ez ezik, funkya eta elektronika ere tartekatu ditu disko berriko kantuetan. «Uste dut Euskal Herrian aldaketa bat gertatzen ari dela musikari dagokionez, eta nik ere hori egin nahi izan dut disko honetan». Baita egin ere. Doinu dantzagarriak dira gehien-gehienak, eta bere ahots leuna gehitu die melodia horiei. Kantu pare batean, gainera, beste ahots bat izan du ondoan lagun: Gartxot Unsain abeslariarena; Uste ustelak eta Ez ohildu kantuak elkarlanean ondu baitituzte. «Aspalditik ezagutzen dut Gartxot. Artista handi bat dela iruditzen zait; asko gustatzen zait egiten duen musika, eta argi neukan harekin egin nahi nuela disko berriko kanturen bat». «Oso pozik» dago azken emaitzarekin, eta ingurukoei ere asko gustatu zaiela gaineratu du. «Uste dut aurkitu dudala gustuko dudan estiloa, baina momentu oro nabil nire estiloa definitzen eta identifikatzen. Hori egiten jarraitu nahi dut aurrerantzean».

Oso gazte zelarik eman zion arreta musika munduak Azurzari. 15 urterekin ekin zion kantu klaseak hartzeari, eta gitarra ere ikasitakoa da. Bere abeslari ibilbidea, ordea, 17 urte zituela hasi zuen: ETB1eko Kantuan programan oholtzara igo zenean. Bertan ezagutu zuen Iker Lauroba musikaria, eta harekin batera eman zituen bere lehen urratsak. Hainbat talderekin egin du lan geroztik; artean, Charlie and The Colours, Indigo eta Tristan Crowley artistekin. 2018an argitaratu zuen bakarkako lehen lana: Theorein. Euskarazko zein ingelesezko bost abesti bildu zituen album horretan; ia denak berak idatziak.

Aurkezpen kontzertua

Urtarrilaren 27an eman zuen argitara Hemen berriro, eta bihar bertan emango du aurkezpen kontzertua, Donostiako Lugaritz kultur etxean. Ez da bakarrik izango oholtza gainean, bere taldea osatzen duten musikariak lagun izango baititu bertan: Iker Lauroba (teklatua eta gitarra), Julen Barandiaran (baxua) eta Haritz Lauroba (bateria). «Urduri nago, baina gogoa daukat egin dudan hau jendeari zuzenean erakusteko».

Lehenengo saioa Donostian izango da, baina bere lan berria «Euskal Herri osoko eszenatokietara» eramatea du helburu abeslariak, nahiz eta oraindik kontzertuak lotzen ari den. Maiatzaren 4a begiz joa du dagoeneko; izan ere, Hernaniko Biteri kultur etxean (Gipuzkoa) izango da egun horretan.