2019.06.27
Maraca Diablo

Maraca Diablo

  • 1972
  • Mendaro (Gipuzkoa)
  • Rocka
1978
play_buttonadd_button

PARTAIDEAK

  • Rafa Furnier, bateria
  • Josu Iriondo, baxua
  • Ina Munlet, ahotsa, gitarrak, programazioak

 
1978
play_buttonadd_button

Modeloa (Das Model)

1978

1978
play_buttonadd_button

Astelehen urdin batean

1978

El regreso del niño indio
play_buttonadd_button

El regreso del niño indio

El regreso del niño indio

El regreso del niño indio
play_buttonadd_button

Zaldia, akerra eta inframunduko beste piztia batzuek

El regreso del niño indio

El regreso del niño indio
play_buttonadd_button

Zapata zein beteko dizu

El regreso del niño indio

Munlet electro-punk egitasmoaren erdia da Ina (Mendaro,1972), eta proiektu horren bidez bideratu du bere sormen musikalaren zati handiena. Haatik, Ina geruza anitzeko musikaria da, estilo asko jorratzen eta gozatzen dituena, -bere sare sozialetan sartzea baino ez dago horretaz ohartzeko-. Askotariko alde hori, halaber, Maraca Diablo izeneko izaki misteriotsu eta pertsonalaren bidez kanalizatzen du.

2012an, hain justu, Hail Zigurat! Izenburuko lana plazaratu zuen. Disko horren harira, hauxe idatzi nuen: “Munleten elektro-punk-rock soinutik urrun dagoen proposamena da infernuko maraka honena. Bere jatorria Uler 600 taldean dago. Inak bertan jo zuen Munlet abiatu baino lehen. Zortzi kantuetan gitarra iradokitzaileak eta tempo ertain eta ilunak nagusitzen dira. Oraingoan, rock eskema klasikoetatik hurbilago dauden doinuak idatzi ditu. Abestiak sinpleak izanagatik ere, ñabardurez josita ateratzen dira bozgorailuetatik, konponketa eztiak entzuten baitira han eta hemen”.

Bada, El regreso del niño indio lanarekin bueltatu da deabruaren maraka, zazpi urte eta gero, eta estreinako ahalegin harekin alderatuz gero, disko hau heterogeneoagoa, aberatsagoa, eta Inaren nortasuna eta egun bizi duen unea hobeto islatzen du, gitarren presentziak bere horretan jarraitzen badu ere. Areago, lan biografiko bat ematen du. Bere bizitzaren eta musika zaletasunaren erradiografia zehatza edo potreta koloretsua da, eta argazki horretan, desertuak, ametsak eta hildakoak biltzen dira, alegia, giro onirikoak, atmosfera sikuak eta pasarte ilunak. Hori guztia uztartzeko, baliabide eta erreferentzia asko baliatu ditu.

Erreferentzien zerrenda amaiezina da, grabazioak bere pertsonalitate ipurterrea xehetasun osoz islatzen baitu: Nick Drake, Intxaurbakoitza; western paisaiak, El regreso del niño indio; Spiritualized, Hurbileko izarraren azpitik; electro itzaltsua, Los Muertos; Donosti Sound, Dorme en tua nube; sehaska-kantak, Zapata zein beteko dizu; edo Inak biziki maite dituen Cancer Moon, Yellow Telephone moldaketa tarteko. Inaren proposamena zale askoren gustukoa izango da, bihotzaz eta ezagutzaz eraikita baitago, baina batez ere zintzotasunetik egindako omenaldi bat delako. Musikariaren barrua josi duten artistei luzatutako oparia da, bere ezaugarri propioekin jantzia.

Testua: Julen Azpitarte

Atzera

Gernika

1978
play_buttonadd_button

1978

2020

ABESTIAK:

Modeloa (Das Model)

Astelehen urdin batean

Hail Zigurat!
play_buttonadd_button

ABESTIAK:

Gernika

Arrosak

Krater

Lost look leo

Rima a contraluz

Quant-à-vous

Requiem

Modern love